24 czerwca 2024 roku przedstawiciele Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego podpisali w Warszawie umowę ws. dotacji ministerialnej na realizację zadania pn. OSTOJA 2024.
Projekt, którego celem jest wydanie w bieżącym roku czterech edycji czasopisma społeczno-kulturalnego “Ostoja. Sztuka – Literatura – Społeczeństwo”, zostanie dofinansowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.
Czasopismo powstało z okazji 125. rocznicy urodzin przedstawiciela polskiej kultury, twórcy, tłumacza, wydawcy, poety, współorganizatora rozgłośni wileńskiej Polskiego Radia – Witolda Hulewicza. Pomysłodawcą powstania czasopisma i redaktorem naczelnym jest dr Ireneusz St. Bruski. Wydawcą czasopisma jest Stowarzyszenie im. Witolda Hulewicza w Warszawie. Tematy dominujące na łamach “Ostoi” to kultura i sztuka, poezja i literatura, historia, zagadnienia społeczne oraz z pogranicza filozofii i etyki. Czasopismo jest tworzone z założenia pro publico bono. Egzemplarze do czytelników trafiają gratisowo.
Stowarzyszenie imienia Witolda Hulewicza zakoczyło realizację projektu – realizowanego w ramach programu: Literatura 2023 – którego efektem jest wydanie drukiem książki autorstwa dr. hab. Kazimierza Świegockiego pt. Norwid i poeci Powstania Warszawskiego.
Książka o objętości 380 stron złożona jest z dwunastu rozdziałów ujętych w dwóch częściach. Całość dopełnia nota bibliograniczna oraz indeks osób. Zebrane w publikacji prace różnią się charakterem gatunkowym. Niektóre z nich zbliżają się mniej lub bardziej do standardów akademickich. Inne zasługują na miano esejów, a to głównie z tego powodu, że czynnik subiektywny jest ich słabo ukrywaną cechą. Ale nawet te powstały w oparciu o żmudne badania i chłodne przemyślenia.
Książka dzieli się na dwie związane ze sobą części. Pierwsza dotyczy wyłącznie Norwida, druga natomiast tych twórców, którzy tego poetę i myśliciela obrali sobie, jeśli nie za mistrza, to przynajmniej za patrona. Są to poeci, którzy bez wyjątku polegli w Powstaniu Warszawskim bądź wcześniej. Wszyscy byli związani z walczącym ruchem oporu. Baczyński, Gajcy, Trzebiński – to ogromne talenty i równie wielkie i piękne intelektualnie oraz moralnie osobowości. Profesor Pigoń nazwał ich „brylantami” naszego narodu. Wszyscy zafascynowani byli Norwidem. Nie mogło to być zjawiskiem przypadkowym, ani powierzchownym i przelotnym. To musiało wynikać z przyczyn głębokich i istotnych. I właśnie poszukiwanie tych przyczyn oraz próba ich określenia stanowi najistotniejszy motyw przenikający drugą część prezentowanych tutaj prac.
Książkę kończy esej, który przedstawia, a raczej wyraża (gdyż nacechowany jest elementami bardzo osobistymi) własny stosunek autora do Norwida. Mógłby być zatytułowany: „Mój Norwid”, choć nosi tytuł: Norwid i my, czyli o wielkości prawdy i marności czasów – medytacje. Jego obecność tutaj niech zostanie odczytana jako znak ciągłości tradycji norwidowskiej w naszej literaturze i ogólniej: kulturze, oraz znak nadziei, że „pokolenie późnych wnuków” Norwida ciągle się w czasie odradza.
Najobszerniejsza jest ta część książki, która obejmuje problematykę ideową twórczości Norwida. Otwiera ją rozprawa, w której zanalizowane zostało najważniejsze pojęcie poglądu na świat Norwida, a także całej jego ludzkiej postawy – pojęcie prawdy – i pokazane związki tego pojęcia z różnymi dziedzinami jego światopoglądu. Wszystkie pozostałe rozdziały korzystają z ustaleń pojęciowych poczynionych w tej właśnie rozprawie.
Autor podkreśla, iż byłby szczęśliwy, gdyby książka ta mogła służyć pomocą przede wszystkim nauczycielom i studentom oraz wszystkim tym, których interesuje trudna sztuka i myśl genialnego Norwida i jego fenomenalnych „późnych wnuków.
isb
Projekt realizowano w 2023 roku dzięki współfinansowaniu ze środkówMinisterstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.
Stowarzyszenie im. Witolda Hulewicza wraz z Laureatami XXVII i XXVIII edycji Nagród Hulewicza oraz przedstawiciela środowisk twórczych (SPP, ZLP, ZAiKS, ZASP, SDP, SDRP) spotykają się przy Grobie Nieznanego Żołnierza 25 listopada, o godzinie 15, aby oddać hołd wielkiemu Polakowi, poecie, tłumaczowi, wydawcy, współtwórcy Rozgłośni Wileńskiej Polskiego Radia, zaangażowanemu w obronę Warszawy u boku Prezydenta Starzyńskiego – Witolda Hulewicza (1895-1941), który oddał życie za wolną Polskę w Palmirach 12 czerwca 1941 roku.
Decyzją Zarządu z 20 września 2023 r. na podstawie § 6 Statutu przyjęto do Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza dwóch nowych członków: Zbigniewa Rutkowskiego i dr. Wiesława Dąbrowskiego.
Ponadto Zarząd na podstawie § 8 Statutu skreślił z grona członków Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza Marcina Borelowskiego, Jana Z. Brudnickiego, Wiesława Budzyńskiego, Jerzego Gałajdę, Marię Jentys-Borelowską, Alinę Pliszkę, Bohdana Rączkowskiego i Wiesława Turzańskiego.
Obecnie Stowarzyszenie liczy 20. członków zwyczajnych oraz 2. członków honorowych.
Nowe ukonstytuowanie się Zarządu, powołanie Jury Nagrody im. Witolda Hulewicza za rok 2023 oraz sprawy członkowskie zdominowały posiedzenie Zarządu Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza, które odbyło się 20 czerwca 2023 roku, o godz. 14.00w Górowie Iławeckim.
1. W związku z dobrowolnym wystąpieniem ze Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza prof. dr. hab. Mikołaja Melanowicza – pełniącego w obecnej kadencji funkcję wiceprezesa Zarządu, red. Romualda Karasia – członka Zarządu, red. Jerzego Biernackiego – sekretarza Zarządu oraz rezygnacji z funkcji wiceprezesa Zarządu dr. Edwarda W. Stańczaka, Zarząd dokonał nowego ukonstytuowania się w następującym składzie:
prezes – dr Ireneusz St. Bruski,
skarbnik, sekretarz – Joanna Pogórska,
członek – dr Edward W. Stańczak.
2. W związku ze zbliżającym się finałem 28. edycji Nagród im. Witolda Hulewicza za rok 2023, Zarząd Stowarzyszenia – organizator Nagrody im. Witolda Hulewicza – podjął Uchwałę ws. powołania Jury Nagrody.
W skład Jury weszli przedstawiciele władz statutowych Stowarzyszenia (Zarządu i Komisji Rewizyjnej) oraz członkowie zaangażowani w działalność Stowarzyszenia, m.in. ci, którzy mają uregulowane składki członkowskie za rok 2023. Ze zgłoszonych osób do Jury, zrezygnowali: dr Edward W. Stańczak oraz Ewa Hajdukonis, która ze względu na podjętą w ubiegłym roku pracę w służbie dyplomatycznej w Brukseli, postanowiła zawiesić swoje członkostwo w Stowarzyszeniu.
Ostatecznie w skład Jury, powołanego decyzją Zarządu, weszli: dr hab. Kazimierz Świegocki jako przewodniczący, ks. dr Ireneusz St. Bruski jako sekretarz, Bożena Kociołkowska, Radosława Pieniężna-Grabowska, Joanna Pogórska, Mirosław Prandota, Jan Tetter i Stefan Truszczyński.
Jednocześnie Zarząd zaakceptował tekst Regulaminu Nagrody im. Witolda Hulewicza oraz zadecydował, iż głosowanie ws. ostatecznej listy laureatów Nagrody za rok 2023 zostanie przeprowadzone drogą internetową.
3. W związku z wycofaniem się ze Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza red. Romualda Karasia, który od 2014 roku użyczał swojego prywatnego mieszkania – mieszczącego się w Warszawie, przy al. Jana Pawła II nr 70/48 – jako adresu Stowarzyszenia, Zarząd podjął Uchwałę o jego zmianie. Nowym adresem władz naczelnych Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza będzie lokal mieszczący się w Warszawie przy ulicy Podchorążych 41 m. 7.
Ponadto Zarząd potwierdził, że adresem korespondencyjnym pozostaje nadal adres redakcji czasopisma „Ostoja. Sztuka • Literatura • Społeczeństwo”, wydawanego przez Stowarzyszenie im. Witolda Hulewicza, mieszczący się w Olsztynie przy ul. kard. Hozjusza 12 m. 3.
4. W związku ze złożeniem wniosku przystąpienia do Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza przez pana dr. Eryka Kowalczyka – Zarząd podjął procedury związane z przyjęciem nowego członka zwyczajnego.
Równocześnie Zarząd przyjął wszczęcie procedury związanej z korektą listy członków Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza. Obecnie na liście znajduje się 25 członków zwyczajnych, z czego jedynie ośmioro na bieżąco reguluje składki, czworo częściowo, jedenaścioro zaś zalega ze składkami członkowskimi od 2014 lub 2015 roku.
Od 2014 roku – momentu utworzenia Stowarzyszenia wysokość składki członkowskiej wynosi 10 złotych miesięcznie. Stawka ta została również potwierdzona przez Zarząd Stowarzyszenia 21 maja 2021 roku.
Do członków nie wywiązujących się z obowiązku statutowego określonego w § 7 pkt. 3 Statutu, zostanie wysłany list polecony z prośbą o uregulowanie składek do 31 sierpnia br. W przypadku braku odpowiedzi, Zarząd będzie zmuszony – zgodnie z § 8 pkt. 1 Statutu – podjąć decyzję o skreśleniu danej osoby z listy członków zwyczajnych Stowarzyszenia.
5. W ramach spraw bieżących przedstawiono prośbę rozpropagowania wśród osób, które chciałyby włączyć się do Stowarzyszenia, deklaracji członkowskiej oraz wymogów statutowych związanych z przynależnością do Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza.
Norwid i poeci Powstania Warszawskiego – najnowsza książka dr. hab. Kazimierza Świegockiego, przygotowywana w oficynie Ostoja Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza, będzie zbiorem tekstów, które różnią się charakterem gatunkowym. Niektóre z nich zbliżą się mniej lub bardziej do standardów akademickich, inne zasługiwać będą na miano esejów, a to głównie z tego powodu, że czynnik subiektywny będzie ich słabo ukrywaną cechą, ale także te, które powstały w oparciu o żmudne badania i chłodne przemyślenia.
Książka dzieli się na dwie związane ze sobą części. Pierwsza dotyczy wyłącznie Norwida, druga natomiast tych twórców, którzy tego poetę i myśliciela obrali sobie, jeśli nie za mistrza, to przynajmniej za patrona. Są to poeci, którzy bez wyjątku polegli w Powstaniu Warszawskim bądź wcześniej. Wszyscy byli związani z walczącym ruchem oporu. Baczyński, Gajcy, Trzebiński – to ogromne talenty i równie wielkie i piękne intelektualnie oraz moralnie osobowości. Profesor Pigoń nazwał ich „brylantami” naszego Narodu. Wszyscy zafascynowani byli Norwidem. Nie mogło to być zjawiskiem przypadkowym, ani powierzchownym i przelotnym. To musiało wynikać z przyczyn głębokich i istotnych. I właśnie poszukiwanie tych przyczyn oraz próba ich określenia stanowi najistotniejszy motyw przenikający drugą część książki, która ukaże się w bieżącym roku jako owoc zadania realizowanego przez Stowarzyszenie im. Witolda Hulewicza.
Książkę zakończy esej, który przedstawia, a raczej wyraża (gdyż nacechowany jest elementami bardzo osobistymi) własny stosunek autora do Norwida. Mógłby być zatytułowany: „Mój Norwid”, choć nosi tytuł: Norwid i my, czyli o wielkości prawdy i marności czasów – medytacje. Jego obecność w publikacji niech zostanie odczytana jako znak ciągłości tradycji norwidowskiej w naszej literaturze i ogólniej: kulturze, oraz znak nadziei, że „pokolenie późnych wnuków” Norwida ciągle się w czasie odradza.
Najobszerniejsza będzie ta część książki, która obejmnie problematykę ideową twórczości Norwida. Otworzy ją rozprawa, w której zanalizowane zostało najważniejsze pojęcie poglądu na świat Norwida, a także całej jego ludzkiej postawy – pojęcie prawdy – i pokazane związki tego pojęcia z różnymi dziedzinami jego światopoglądu. Wszystkie pozostałe rozdziały korzystają z ustaleń pojęciowych poczynionych w tej właśnie rozprawie.
Profesor Świegocki podkreśla, iż byłby szczęśliwy, gdyby książka ta mogła służyć pomocą przede wszystkim nauczycielom i studentom oraz wszystkim tym, których interesuje trudna sztuka i myśl genialnego Norwida i jego fenomenalnych „późnych wnuków”.
O nowym projekcie mówiono podczas spotkania w Sali Kolumnowej Domu Literatury w Warszawie, 14 kwietnia 2023. Organizatorem spotkania był wydawca Stowarzyszenie im. Witolda Hulewicza.
Projekt pt. Norwid i poeci Powstania Warszawskiego ma zostać zakończony w grudniu br., wydaniem książki pod tym samym tytułem.
isb
Zadaniedofinansowano przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego ze środków pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego
W wigilię 127. rocznicy urodzin Witolda Hulewicza, 25 listopada 2022 roku, w Domu Literatury w Warszawie odbyło się posiedzenie Kapituły i Jury Nagrody im. Witolda Hulewicza.
Jury Nagrody, w skład którego weszli: Jerzy Biernacki, Ireneusz St. Bruski – sekretarz Jury, Aleksander Czajkowski-Ładysz, Barbara Garczyńska, Ewa Hajdukonis, Romuald Karaś, Joanna Pogórska, Mirosław Prandota, Edward W. Stańczak, Kazimierz Świegocki – przewodniczący Jury i Jan Tetter, zatwierdziło Laureatów XXVII edycji Nagrody im. Witolda Hulewicza za rok 2022.
Równocześnie podjęto decyzję o wręczeniu Nagród, zarówno XXVII edycji, jak i XXVIII za rok 2023, podczas jednej uroczystości: Gali Nagród im. Witolda Hulewicza, która odbędzie się 25 listopada 2023 roku (sobota), o godz. 17.00 w auli Domu Literatury.
Niniejszym publikujemy Listę Laureatów Nagród im. Witolda Hulewicza za rok 2022, którą tradycyjnie ogłoszono w rocznicę urodzin Patrona Nagrody i Stowarzyszenia.
WSPÓŁORGANIZATOR PRZEDSIĘWZIĘCIA
Wręczenie Nagród im. Witolda Hulewicza za rok 2022 nastąpi podczas tradycyjnej Gali, która odbędzie się 25 listopada 2023 roku w Domu Literatury w Warszawie.
Zgodnie z podjętą decyzją, w czerwcu 2023 roku, nastąpi ogłoszenie Laureatów XXVIII edycji Nagród Hulewicza za rok 2023.
Pod honorowym patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Marszałka Województwa Mazowieckiego i Marszałka Województwa Wielkopolskiego, w Domu Literatury w Warszawie, 17 czerwca 2022 roku, odbyła się XXVI edycja Gali Nagród im. Witolda Hulewicza.
Nagroda im. Witolda Hulewicza powstała w 1995 roku, w 100. rocznicę urodzin Witolda Hulewicza (1895-1941), za zgodą i przy wsparciu Jego najbliższych: córki Agnieszki i jej męża Romana Feilla. Corocznie Jury i Kapituła Nagrody przyznaje wyróżnienia w tych dziedzinach twórczości, działań społecznych i gospodarczych, zwłaszcza tych, które były bliskie Witoldowi Hulewiczowi.
Za rok 2021 uhonorowano 19. laureatów z Polski oraz z Włoch i Wielkiej Brytanii.
Wielką Nagrodę im. Witolda Hulewicza otrzymałErnest Bryll – poeta, prozaik, dramaturg, autor tekstów piosenek, tłumacz, ambasador RP w Irlandii (1991-1995), członek polskiego i irlandzkiego PEN Clubu – za całokształt twórczości poetyckiej. Nagrodę finansową ufundował Marszałek Województwa Mazowieckiego.
Wielką Nagrodę Honorową im. Witolda Hulewicza przyznano pośmiertnieAndrzejowi Pityńskiemu (1947-2020) – polskiemu rzeźbiarzowi rodem z Ulanowa na Podkarpaciu, mieszkającemu i tworzącemu w Stanach Zjednoczonych, twórcy monumentalnych dzieł nawiązujących do wydarzeń z dziejów Polski, Kawalerowi Orderu Orła Białego – za wierną służbę Ojczyźnie.
Nagrodę w imieniu Rodziny Mistrza odebrali: dr Witold Zych i wójt Zbigniew Walczak.
Nagrodę Grand Prix im. Witolda Hulewicza za rok 2021 otrzymał Krzysztof Dybciak – poeta, eseista, historyk i teoretyk literatury, kierownik Katedry Literatury XX wieku UKSW, profesor nauk humanistycznych, autor wydanej w 2021 roku książki Pisarstwo Karola Wojtyły – Jana Pawła II w oczach krytyków i uczonych oraz Pisarz, który został papieżem. Twórczość Karola Wojtyły – Jana Pawła II – za działalność naukową.
Za rok 2021 przyznano trzy Nagrody Honorowe im. Witolda Hulewicza:
Włodzimierz Bodnar – lekarz pediatra, specjalista chorób płuc wraz z Zespołem Przychodni OPTIMA w Przemyślu – otrzymał Nagrodę za oddanie w walce o zdrowie i życie Polaków w czasie pandemii.
Małgorzata Niczuk – założycielka Galerii Usługa Jazz Bar w Olsztynie, miejsca sztuki i muzyki, oazy twórczości artystycznej, wystaw, wieczorów autorskich, koncertów i spektakli teatralnych – otrzymała Nagrodę za promocję kultury i sztuki oraz mecenat nad twórcami.
Zbigniew Walczak – wójt Gminy Jarocin i Rada Gminy Jarocin za podjęcie decyzji o przyjęciu Pomnika „Rzeź Wołyńska” Andrzeja Pityńskiego upamiętniającego ofiary ludobójstwa Polaków na Kresach Wschodnich i wystawieniu go przy Via Carpatia.
W gronie laureatów Nagród im. Witolda Hulewicza za rok 2021 znaleźli się następujący twórcy:
Witold Żylicz z Gdańska – wnuk Bohdana Hulewicza (1888-1968), który przekazał Stowarzyszeniu im. Witolda Hulewicza prawa do przekładu na język niemiecki Wesela Stanisława Wyspiańskiego – otrzymał Nagrodę za ochronę spuścizny rodu Hulewiczów. Nagrodę ufundował Marszałek Województwa Wielkopolskiego.
Witold Zych z Tarnobrzega – doktor historii sztuki, inż. budownictwa, który sprawował nadzór nad pracami konserwatorskimi w zamkach w Baranowie Sandomierskim, Krasiczynie i Ujeździe oraz którego sukcesem było odnalezienie, uważanego za zaginiony, tryptyku ołtarzowego Jacka Malczewskiego z kaplicy zamku w Baranowie Sandomierskim, a także zainicjowanie rekonstrukcji kaplic w zamkach w Krasiczynie i Baranowie, promotor twórczości Andrzeja Pityńskiego i problematyki rzeźby monumentalnej – otrzymał Nagrodę za monografię pt. Andrzej Pityński. Rzeźbiarz.
Andrzej Suchcitz z Londynu – historyk, archiwista, publicysta, kierownik Archiwum Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Władysława Sikorskiego w Londynie, współpracownik komisji do badania dziejów Polskich Władz Centralnych na Uchodźstwie przy Wydziale Historyczno-Filozoficznym PAU – otrzymał Nagrodę w dziedzinie nauk historycznych. Nagrodę w imieniu Laureata odebrała podczas Gali pani Zofia Szlenkier.
Joanna Pogórska z Tarnowa koło Garwolina – działaczka społeczna i donatorka, wieloletnia prezes Fundacji „Ostoja Przy Wiśle”, współfundatorka kaplicy w Tarnowie koło Wilgi jako wotum wdzięczności Pani Jasnogórskiej, twórczyni konkursu „Pamięć nieustająca”, honorowa członek Zgrupowania Armii Krajowej „Gustaw” – „Harnaś” – otrzymała Nagrodę za działalność społeczną.
Anna Mieszczanek z Warszawy – publicystka i dziennikarka, animatorka społeczna, psycho-edukatorka w konfliktach i kryzysach rodzinnych, mediatorka rodzinna; autorka bestsellerowej rozmowy-eseju z Wojciechem Eichelbergiem pt. Jak wychowywać szczęśliwe dzieci, ostatnie jej książki to: Przedwojenni. Zawsze był jakiś dwór i Dzień bez Teleranka. Jak się żyło w stanie wojennym – otrzymała Nagrodę na twórczość publicystyczną.
Krystyna Gucewicz-Przybora z Mińska Mazowieckiego – pisarka i poetka, reżyser, autorka scenariuszy widowisk teatralnych i programów telewizyjnych, twórczyni spotkań z poezją w Teatrze Narodowym tzw. „Ostrych Dyżurów Poetyckich” będących największym przedsięwzięciem charytatywnym polskiego środowiska aktorskiego, dobry duch Domu Artystów w Skolimowie – otrzymała Nagrodę za działalność na polu kultury w połączeniu z troską o drugiego człowieka. Dyplom oraz nagroda pieniężna, którą ufundował Związek Artystów Scen Polskich, zostanie wręczona Laureatce w późniejszym terminie.
Małgorzata Chomicz z Perugii – artysta grafik, absolwentka Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu, profesor sztuki, pierwsza w dziejach Indira Kala Sangeet University Khairagarh w Indiach visiting professor, publicystka, autorka ponad 65. wystaw indywidualnych, laureatka wielu prestiżowych nagród międzynarodowych – otrzymała Nagrodę w dziedzinie sztuk plastycznych.
W związku z faktem, że Laureatka obecnie realizuje wystawę we Francji, dyplom oraz nagroda pieniężna, którą ufundował Marszałek Województwa Wielkopolskiego, zostanie wręczona w późniejszym terminie.
Leszek Bednarczuk z Krakowa – językoznawca, indoeuropeista i celtolog, członek Polskiej Akademii Umiejętności, profesor nauk humanistycznych, związany z Wilnem, autor prac o Wielkim Księstwie Litewskim, a także o tym, gdzie rodził się język polski – otrzymał Nagrodę w dziedzinie literatury.
Krzysztof Barszczewski z Serocka – artysta stolarz, amator przyrodnik, ornitolog, opiekun ptactwa w okolicy Serocka oraz pasjonat artystycznego kształtowania drzew i krzewów – otrzymał Nagrodę za niezwykle pasje, służące lokalnej społeczności. Nagrodę finansową ufundował Marszałek Województwa Mazowieckiego
Maksymilian Adamski z Warszawy – dziennikarz prasy ludowej, autor opracowania i wyboru tekstów misteriów religijnych i obyczajowych, wydanych przez Wydawnictwo Apostolicum w Ząbkach – otrzymał Nagrodę za popularyzację obrzędów ludowych i misteriów religijnych. Nagrodę finansową ufundował Marszałek Województwa Mazowieckiego.
W bieżącym roku Kapituła Nagrody im. Witolda Hulewicza powróciła do przyznania Nagrody Młodych… za rok 2021 otrzymały ją Małgorzata Jaroszek (absolwentka studiów licencjackich z dziennikarstwa i komunikacji społecznej na UKSW, studentka studiów magisterskich na tymże kierunku oraz w Szkole Filmowej na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach) i Joanna Jaroszek (studentka I roku kierunku lekarskiego Collegium Medicum na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego) z Radomia – wolontariuszki, zaangażowane w działalność Instytutu Myśli Schumana w Polsce, m.in. w ramach projektów „Wigilia Bez Granic”, „Wielkanoc Bez Granic”, „Życie Bez Granic”.
Podczas Gali w Auli warszawskiego Domu Literatury zabrzmiały utwory Fryderyka Chopina, które zagrał młody pianista – Michał Domagała, uczeń Szkoły Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gąbinie i Szkoły Podstawowej im. Władysława Jagiełły w Kutnie, laureat konkursów pianistycznych.
Sponsorem strategicznym XXVI Gali Nagród im. Witolda Hulewicza był KGHM Polska Miedź SA.
Partnerem wydarzenia, organizowanego od 2014 roku przez Stowarzyszenie im. Witolda Hulewicza, był Związek Artystów Scen Polskich, Fundacja Domu Literatury w Warszawie oraz Redakcja Redakcja czasopisma społeczno-kulturalnego „Ostoja. Sztuka – Literatura – Społeczeństwo”.
Patronat medialny objęły Fundacja Niezależny Fundusz Kultury „PolCanArt”, portal internetowy „Się Myśli” oraz media Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza.
Ukraińskie kobiety z dziećmi uciekają od bomb i wycieńczenia. Polska przygarnia i przytula. Dzieli się tym co ma. W Brukseli parszywa opozycyjna dwudziestka eurodeputowanych z Polski, bezpieczna i obżarta, podnosi łapę przeciw własnemu krajowi i maltretowanym na naszych oczach sąsiadom, bo te pieniądze to również dla nich.
Dziesięcioro było przeciwko Polsce. Dziesięcioro się wstrzymało, co na to samo wychodzi.
Ci, którzy byli przeciw: Stare komuchy – Belka, Cimoszewicz, Miller. Szczur solidarnościowy – Buzek. Zacietrzewieni w nienawiści do PiS – Kohut, Spurek, Thun. Wreszcie icki – to takie wstążeczki na wantach jachtu pokazujące skąd wieje wiatr – Adamowicz, Kalinowski, Biedroń. Parszywa dziesiątka, pierwsza z dwóch dzieciątek.
Tych, którzy „wstrzymali się”, ale i w ten sposób opowiedzieli się przeciw współobywatelom wymienić też należy: Arłukowicz, Duda (Jarosław), Frankowski, Halicki, Kopacz, Lewandowski, Łukaciejewska, Ochojska, Olbrycht, Sikorski…
Poeta pamięta – pisał Czesław Miłosz. Pamięta Zbrodnie i niegodziwość. Wszyscy musimy zapamiętać tę dwudziestkę. To sprawa zdrady narodowej. Niech prawnicy tym się zajmą. Dość! Nie będę więcej o tych ludziach pisał, bo to nie Polacy. To zlepek egoizmu i głupoty.
Pieniądze Polsce i Polakom się należą. I dostaniemy je. I to dużo. Uczciwi ludzie na całym świecie widzą co Polska robi. Ale nie ci, którzy zarabiają ponad sto tysięcy miesięcznie. Ani ci, którzy do raju na pewno się nie dostaną, choć swoje pieniądze już tam wysłali.
Mamy już ponad 1,5 miliona uchodźców. Będzie jeszcze więcej. Święta Mario, Królowo Polski, pomóż ludziom umierającym w Mariupolu. Wydobywanym spod gruzów w czasie kolejnych bombardowań, ostrzeliwanym w pociągach ratowniczych i karetkach.
Telewizyjne relacje na przemian pokazują niezwykle przystojnych przywódców i super eleganckie przywódczynie Unii, witanych na wielkim placu przed Wersalem. I zaraz po tym widzimy zagładę, ruiny miast ukraińskich, obraz ratowanych ludzi. Piłkarze grają, artyści śpiewają i tańczą.
Tylko niebo nad napadniętym przez zbrodniarza krajem nadal nie zamknięte przed rakietami i bombowcami.
W polskim Sejmie jednogłośnie przyjęto ustawę obronną. Choć i tu pięciu się wstrzymało od głosu, dołączając do parszywej dwudziestki. Jak można przy nich siedzieć w poselskich ławach?
